Haarlem heeft een rijke wielerhistorie. Dat blijkt uit onze eregalerij van sporthelden. Van een deel van hen hangt een metershoog portret aan de muur van het Kennemer-CIOS-complex. Wielrenners zijn in het rijtje sporthelden het best vertegenwoordigd: Jaap Eden, Jacques van Egmond en Gé Peters.

Jaap Eden was eind negentiende eeuw niet alleen een beroemd schaatser, maar doorliep ook een minstens zo succesvolle wielerloopbaan. Jacques van Egmond won in 1932 een gouden medaille op het onderdeel sprint tijdens de Olympische Spelen in Los Angeles. En de beroemde Haarlemse zesdaagserenner Gé Peters beleefde zijn sportieve hoogtepunt in 1951, toen hij samen met Wim van Est in de Tour de France reed.

Deze Haarlemse wielerhistorie is iets om trots op te mogen zijn. Maar het gaat inmiddels wel om een geschiedenis die ver achter ons ligt. Het is dus hoog tijd voor nieuw Haarlems wielertalent.

Aan onze kweekvijver van Haarlems talent zal het niet liggen: die is onverminderd succesvol. Dit jaar fietsen de jongste Haarlemse wielrenners alweer de 55^e Muggenronde. De Jaap Eden, Jacques van Egmond en Gé Peters van de 21^ste eeuw komen eraan!

Bernt Schneiders,

burgemeester van Haarlem

De eerste zonnestralen zijn er al weer geweest, de kettingen zijn gesmeerd. Dat betekent dat de Muggenrondekriebels weer naar boven komen.

Heb jij je inmiddels al ingeschreven?

Laat zien dat je meedoet en PLAK DIE POSTER! Download de Raamposter 2012 hier.

Voor 2012 staat de datum vast, 25 augustus tot en met 1 september de 54ste editie van de Haarlemse Muggenronde.

Hier kan je je inschrijven.

In de prijzen gevallen?

De prijzen kunnen worden afgehaald bij Dhr. T. van der Peet Liewegje no 18-a

Na telefonische afspraak via telefoonnummer: 023-5407495

Hier de uitslagen: Prijzen steunbonnen 54ste Haarlemse Muggenronde

De laatste dag voor de renners en de daarbij behorende organisatie, het weer zag er al vroeg veel belovend uit. De politie was weer als vanouds met 3 motoren aanwezig om de stoet te begeleiden. En daar ging zoals elke morgen het hele spul begeleid door Mister Heijmel  naar de wieler planet. Ik geef het je te doen, altijd de kinderen weer opzwepen met opbeurende praatjes onderweg, aanmoedigingsteksten tijdens de wedstrijden en alles uit zijn hoofd, hij is zonder twijfel De muggenronde. Op de wieler baan waren de fans al weer lekker de stoeltjes aan de kant aan het zetten en dronken op het terras een lekkere kop koffie. En daar was het peloton, ze moesten zich opmaken voor de aller aller laatste individuele wedstrijd van de 54^ste Haarlemse Muggenronde. En het is niet zomaar een wedstrijd maar de afvalrace, voor de een een makkie en voor de ander waar ze tegen opzien als een berg.  De D en C categorie reden de kleine ronde en de B en C moesten de grote ronde rijden. Als eerste moesten de D-jongens zich opstellen, daar zat de mug ook bij. De meeste van die groep zit op wielrennen waardoor het voor de niet-wielrenners een haast onmogelijke  missie zou worden. Ondanks dat gaven ze zich helemaal, bij de jongste deelnemer was er iets niet goed gegaan met het schakelen waardoor hij bij het vertrekken op zijn lichtste stand stond en onwijs veel beenbewegingen moest maken om vooruit te komen. Teleurgesteld werd er afgestapt nadat hij als eerste werd afgevlagd, hij gaf als reden op dat hij op een spookfiets had gereden en niet begreep hoe het kon met zijn versnelling. De mug reed ondertussen zijn rondjes voluit en is gewoon de terechte winnaar van deze race. Daarna volgende de C-jongens en ook daar bleek al snel een uitgemaakte zaak te worden en was goed te zien het verschil tussen de recreatie fietsertjes en de wielrenners. Daarna kwamen de D-meisjes en ook bij deze race werd er weer heel hard gereden en luid aangemoedigd, en hier was ook geen verassing meer te bespeuren wie als beste drie overbleven. Daarna kwamen de C-meisjes, dit was een hele spannende categorie, er waren namelijk twee meisjes met hetzelfde aantal punten, dus die moeten zorgen dat ze voor elkaar blijven. De mug reed ook in deze race mee, dus een wielrenner, een schaatser/wielrenner en een turnster zouden deze race bepalen. Wachten/hangen is niet toegestaan, dit is allemaal van te voren meegedeeld. Maar wat gebeurde er in de bocht, niet zichtbaar voor de starters, ging de mug met gillende remmen en piepende schoenen over het asfalt bijna onderuit, met haar heup hard op het frame gevallen keken de strijdende bollen achterom, hielden wat in en werd er door de fans geschreeuwd dat ze niet op kop moesten gaan. De mug heeft zich wonderbaarlijk snel herpakt en sprintte naar voren, maar bijna bij de start aangekomen werd er afgevlagd en werd er gezegd dat er op elkaar was gewacht. Gezien was dat er een echt inhield en zij zou dan uit de wedstrijd gehaald worden. Een prima beslissing op dat moment, zij zagen wat ze zagen. Enorme consternatie, dit zou toch niet kunnen, maar gelukkig nadat ze alle feiten hadden vernomen wisten ze dat hier geen opzet in het spel is geweest en mochten ze alsnog met zijn allen in de laatste race starten, wat een opluchting. Daarna werden de races op de grote ronde gereden eerst de jongens en toen de meisjes, niet normaal hoe hard dat gaat, en ook hier is weer duidelijk te zien wie traint bij een wiel ren vereniging en wie niet. Maar ook hier was weer te zien dat niemand zich gelijk gewonnen gaf en ze fietsten allen zich de benen uit het lijf. Bij de meisjes was er in de bocht, niet zichtbaar voor publiek een zeer vervelende valpartij. Gelukkig niet heel ernstig maar vervelend genoeg dat er 3 meisjes waren die de race niet uit konden rijden. Tranen, kapotte kleding en een behoorlijke schrik en dan niet te vergeten de teleurstelling dat hun rang (bol) in het klassement kwijt zijn geraakt door een valpartij. De C-meisjes werden weer opgesteld. Zoals verwacht en zeer verdiend kwam de Mug als eerste over de finish, gevolgd door de bol en daarna de turnster het was super spannend tot de laatste seconde! Na het overheerlijke patatje werden de individuele prijzen verdeeld. Bij de B-meisjes heeft Nienke Blom zeer sportief haar bollentrui gegeven aan Emma Paanakker, met de woorden hoe blij ze was dat ze hem zou kunnen houden maar ze het niet eerlijk vond dat ze deze nu won door een valpartij van een ander.  Alleen hiervoor verdiend zij diep respect en een luid applaus van ons allemaal. Ook bij de C-meisjes werd de felicitatie overgebracht met de woorden je heb hem dik verdiend, je was gewoon sneller bij deze wedstrijd. En zo hoort het ook je mag best teleurgesteld zijn voor jezelf maar dat betekend niet dat je niet blij mag zijn voor een ander. Vervolgens werd er opgesteld voor de ploegentijdrit. De ploegen die niet meer konden stijgen kwamen als een ploeg over de finish, de bij iedereen zeer populaire Camille mocht van zijn ploeggenoten als eerste over de finish, met een stralende lach nam hij het applaus en gejuich in ontvangst. De laatste vier ploegen hadden nog kans om van plek te verwisselen dus die reden super hard, de eerste drie die over de finish kwamen daarvan telde de tijd. Tot het einde was ook deze race super spannend, helaas kon je de tijden niet goed horen dus bleef het spannend bij de prijsuitreiking bij VV de Brug. Daarna kwamen de meisjesploegen, en ook hier reden de ploegen die geen kans meer maakte op een podium plaats compleet over de finish. De ploegen die nog konden stijgen gaven alles wat ze in huis hadden en kwamen daardoor versnipperd over de finish, maar liever als laatste over de finish dan dat ik er voor gezorgd dat ze omdat ze op mij moeten wachten zakken in het klassement. Er waren traditie getrouw ook veel sponsors naar deze laatste dag gekomen, om de ploegen nog aan te moedigen, sommige sponsors hadden zelfs een cadeau voor hun deelnemers meegenomen. En ja hoor het eindsignaal is gegeven, verzamelen en op naar het beroemde ijsje bij Assema en dan naar de prijsuitreiking. Wat een bekers stonden er alweer klaar voor de deelnemers, nadat iedereen zijn mooie herinneringsbeker van deze 54^ste Haarlemse Muggenronde in ontvangst heeft genomen kan het beginnen. Vol trots laten alle winnaars hun glimmende beker zien, en voor mij is iedereen een winnaar, wat een toppers heeft we dit jaar gehad. Maar helaas aan alle het leuke komt ook een einde en dat is aangekomen. Maar niet getreurd in 2012 is er vast en zeker weer een Haarlemse Muggenronde. Iedereen, sponsors, medewerkers, ploegleiders, bestuur, toeschouwers, motoragenten en niet te vergeten de deelnemers bedankt voor deze mooie week. Wat mij betref tot volgend jaar.

Door: Carolien Zandstra

O, o wat hebben we een prachtig weer gekregen, de kinderen zijn zelfs vandaag allemaal een beetje bijgekleurd.  Fijn was het om te zien dat Bas Reijms weer gewoon bij de start aanwezig was, en hij deze Muggenronde fietsend af kan maken. Het peloton vertrok weer net zoals altijd op tijd vanaf de VV de Brug, richting Haarlemmermeersebos. Een rit die op de heenweg via de Haarlemmerliede, Zwanenburg en dan  over Vijfhuizen.  Niet om te zeggen een korte route maar met de wind in de rug kwamen ze zelfs nog voordat het parcours goed en wel uitgezet was aanzetten. Het gras was net gemaaid en van de vele regen (zal dat niet meer zeggen) in de afgelopen periode behoorlijk nat. Er lag ook een diepe richel  midden in het parcours, dit is prima opgelost door het parcours zo uit te zetten dat er tussen twee pylonen een lint werd vastgemaakt zodat het voor de deelnemers duidelijk was dat ze daar alleen maar langs hoefde te fietsen. Zoals altijd moest de eerste damesploeg weer van start zodat de rest van de ploegen konden kijken waar je je foutjes kon veroorloven zonder dat dat je punten zou kosten. De eerste deelnemer ging van start, Mariska Jetten, bijna bij het einde viel ze, in eerste instantie zag het er naar uit dat ze op het gras viel. Helaas viel ze met haar knie op haar trapper, precies bovenop haar vorige wond. Daarna gingen alle deelnemers vlot door de pylonen. Enorm knap hoor, het was bijzonder zwaar en moeilijk sturen maar iedereen deed het weer prima.Daarna volgde de ploegentijdrit, het mooiste is dicht bij elkaar blijven maar dat was voor dit parcours heel erg moeilijk, dat was te zien bij de YAYA ploeg, hierbij ging een deelnemer onderuit en duurde het even totdat de ploeg weer goed op weg was. Bij de jongens was de Vomar ploeg, niet leuk meer, de snelste van allemaal. Maar bij de tweede tijdrit moesten ze toch echt hun meerdere erkennen in de ploeg van Hilltribe, wel met een minimum verschil, maar toch. Daarna werd het parcours opgeruimd, en moest het peloton snel klaar staan om te vertrekken. Wat er zich toen heeft afgespeeld daar is al genoeg over gezegd, dus daar laat ik het dan ook bij. Maar wat waren wij blij dat iedereen aankwam bij de wieler planet. De afvalrace die moet alleen naar morgen verschoven worden en werd er alleen een individuele tijdrit gereden. Eindelijk begonnen de jongensploegen eens als eerste. Bij de kleinste deelnemers werd door de op- afbouw ploeg meegereden, dit resulteerde bij sommige deelnemertjes tot een verbeterde tijd van wel 24 secondes. Daarna volgde de damesploegen, ook hier werd er meegereden door de op-afouwploeg, alleen bij den Breeijen reed er niemand mee, deze ploeg heeft op eigen kracht hun tijd moeten neer zetten. Tussendoor hebben alle deelnemers een heerlijk ijsje gekregen van het Ijspaleis, veelal blauwe en witte bollen.  Het was voor de kinderen een zeer smakelijke traktatie. De politie zat ondertussen heerlijk op het terras te genieten van de zon, en hoopte eigenlijk op nog meer races, maar helaas er stonden al te veel ouders te wachten bij de VV de brug op de kinderen dus ze moesten hun warme pak weer aan. De ranglijsten werden weer bekend gemaakt, en het is spannend hoor, zowel in het ploegenklassement , puntenbokaal en de individuele stand, behalve bij de mug die is eigenlijk wel bekend, die rijden namelijk allebei zo ontzettend goed, dat die  niet meer zijn in te halen. Op naar weer een mooie dag, zowel qua weer als sportiviteit, en dan nog allemaal met de eigen ploeg op de foto, hoe gezellig is dat wel niet?

Niet op durven hopen maar wel gekregen, prachtig weer. De zon scheen uitbundig zoals het hoort in de zomer, en iedereen was ondanks het lasergamen zeer goed gemutst. De dames die het brood verzorgen en elke dag 200 broodjes smeren en beleggen, waren weer op schema, namens de deelnemers bedankt voor alle door jullie verzorgde lunches deze Muggenronde, ze zeggen het niet allemaal maar ze zijn blij dat ze zelf niet elke ochtend thuis een  lunchpakketje hoeven te maken. De opbouwers gingen nog voordat het peloton vertrok al richting de Grote Markt in de Haarlemse binnenstad. En ook vandaag waren onze vrienden de motoragenten weer op tijd aanwezig om de kinderen veilig naar de wieler planet te begeleiden. De eerste wedstrijd was iets nieuws, een opteltijdrit. Deze wordt als volgt gereden, eerst starten er 2 deelnemers van een ploeg die een kleine ronde moeten rijden. Als alle meisjes ploegen zijn geweest, moet vervolgens een volgend meisje uit de ploeg starten, en wederom als alle meisjesploegen zijn geweest moeten de laatste 2 deelnemers rijden. Vervolgens worden al deze tijden opgeteld en door 5 gedeeld. Het spannende aan deze tijdrit is dat de ploegen weloverwogen keuzes moet gaan maken, bijvoorbeeld laten we de snelste 2 samen rijden, een langzame en een snelle, een snelle alleen. Totdat de laatste uit de ploeg over de finish is blijft het allemaal supers spannend en gissend wat nu uiteindelijk de tijd is die bij de ploeg wordt geteld voor het ploegenklassement. Na de meisjes reden de jongens op dezelfde manier deze wedstrijd.  En ook bij de jongens bleef het voor alle ploegen spannend tot de laatste deelnemers over de finish kwamen.  Ook werd er weer een lange sprint uit de bocht gereden, wat gaat dat allemaal onwijs hard, ze gaan zo snel dat je allen een zoevend geluid hoort en niet meer ziet wie het is die daar zo snel voorbij raast. Ondertussen waren de opbouwers aan het vragen of de horeca, volgens afspraak, hun terras wat naar achteren wilde verplaatsen zodat zij met de hekken het gebied fietsvrij, voor de niet deelnemers aan de Muggenronde, konden afzetten. Dit verliep niet helemaal soepel maar zoals we allen hebben kunnen het is uiteindelijk toch gelukt. Op de achtergrond hoorde we de geluiden alweer aanzwellen van het naderende peloton, daar kwamen ze al snel de Grote Markt vullen met alle fietsen. Zoals vanouds kwam onze eigen Burgemeester het startschot geven, dit geeft toch op zo een dag als vandaag meer cachet aan het evenement en laat zien dat het voor de Gemeente een belangrijk evenement is. Nadat de 2 gele Muggen als eerste het parcours verkende konden de wedstrijden plaatse vinden. Eerst de individuele wedstrijden weer om de pylonen heen, de overbekende wip, weer een aantal pylonen en een laatste sprintje. Vandaag kwamen er weer een aantal dames met een kreetje over de wip, en bij jongens zag je zelfs dat ze over de wip heen zweefde. Daarna werd er weer een ploegentijdrit gereden zonder wip, en ja hoor de Vomar had weer de snelste tijd. De kinderen kregen allemaal een ijsje bij Tremonti en moesten zich daarna weer opmaken voor een volgende individuele rit. Of de uitleg was hier niet goed geweest, of de aanwijzingen of de logische volgorde was niet goed maar wat miste veel kinderen een aantal pylonen. Van schrik werden de tijden niet meer omgeroepen omdat ze anders steeds moesten aangeven hoeveel strafsecondes er bij opgeteld moesten worden. En wat een schrik, Bas Reijms van de zeer snelle Vomar ploeg ging onderuit, en schreeuwde het toch even uit van de pijn. Hij heeft er een bult op zijn elle boog aan over gehouden. Afgeplakt en wit van de schrik wilde hij niet meer fietsen.  Er moest nog een ploegen tijdrit gereden worden, dit ging weer uitstekend bij alle ploegen, en zelfs met de invaller Roeland Janissen, uit de Boeder ploeg reed de Vomar weer  bijna de snelste tijd. Motoragent Sjaak werd nog maar eens extra in het zonnetje gezet vanwege zijn vele begeleidingen voor de Muggenronde in de afgelopen jaren, en hopen dat hij met dezelfde enthousiasme nog vele jaren wild doen. Daarna werden de prijzen uitgereikt, individueel en ploegen klassement. De Mug bij de meisjes evenals bij de jongens zitten stevig in het zadel en het moet wel heel vreemd lopen dat zij de trui verliezen. Bij de Bollen, in alle categorieën, kan alles nog veranderen. Tot morgen en maar weer duimen dat de weersverwachting klopt, te minste als er zon is voorspeld.

Door: Carolien Zandstra

Bij de VV de Brug was het zoals je mag verwachten tijdens de 54 ste Haarlemse muggenronde al lekker druk met de deelnemers.  De kinderen stonden te trappelen van ongeduld en wilde vertrekken, ze zagen namelijk blauwe lucht en voelde weinig wind. Dit was zeer belangrijk voor ze omdat deze dag de Langervelderslag route, onder de deelnemers beter bekent als de Langer veldslag route, verreden werd. Het wachten was even op de begeleiding, de vrienden op de motoren. Vandaag kwamen ze van twee kanten aangereden, ze stelde zich op om overige verkeer het stopteken gegeven en daar ging de stoet op naar de eerste stop. Deze stop is ter hoogte van de Bokkendoorns op de Zeeweg, kinderen die op dat moment niet meer mee konden komen klimmen dan in de “bezemwagen” en vervolgen de route dan met de auto tot de 2^e stop. Nadat het peloton de duinen was uit gefietst kwam de 2^e stop. Hier werd bij en door sponsor Eicholz de lunch uitgedeeld, bestaande uit twee broodjes, een krentenbol, een halve liter melk een banaan en een Mars of Snicker. Dat was super geregeld en de lunchbox ging in vele gevallen schoon op. Bij Pannenland was het opbouwteam al druk in de weer geweest om het parcours op te bouwen. Nicole Riem heeft tussendoor nog het o zo belangrijke afzetlint gekocht, wat tussen de paaltjes gespannen moet worden anders kan er geen baan uitgezet worden. Daarna  werden de pylonen vlot uitgemeten en de plaatsen afgetekend. Vervolgens  de baan verkennen op losse stenen en ander overig afval, de gaten die daardoor ontstaan dicht maken met zand en het startsein kon gegeven worden. Op de achtergrond hoorde we de vrolijke muziek en de stem van onze huis spreekstalmeester de aankomst aankondigen. Verassend genoeg gingen de meeste kinderen fanatiek de baan verkennen en leek het net of ze nog kilometer in de benen hadden. De eerste wedstrijd was een individuele pylonen rit, en zoal gewoonlijk moet de Ploeg van Corrine den Breeijen, welke tevens haar naam draagt starten. Bij een aantal deelnemers namen de bibbers de overhand en riepen “het is glad” toch werden er weer zeer snelle tijden gereden waar de overige deelnemers alleen nog maar van konden dromen. En dat deed niemand iedereen ging als een speer door de pylonen, wat een toppers  wat een stuurkunst, vol bewondering kijken de toeschouwers naar de kunsten van de deelnemers. Als er iemand onderuit glijdt komen er geschrokken kreten van de zijlijn, en gelukkig valt het steeds mee. Pleisters en spray worden gretig gebruikt door Wim, mister EHBO en zorgen ervoor dat pijn en schrik snel vergeten wordt zodat de kinderen er weer volop tegen aan gaan voor de ploegenritten. Deze ploegen wedstrijden gaan ook weer onwijs goed, leuk is al te zien dat deelnemers die dag 1 nog niet zo behendig waren in pylonen racen, nu hun hand er niet meer voor omdraaien. De jongste deelnemertjes doen het allemaal zo ontzettend goed, vol vertrouwen, luid aangemoedigd en uitermate goed begeleid door hun ploegleiders. Bij Ciano rent de (invallende) ploegleider Don van Keizerswaard helemaal mee en hij daagt ze uit door te roepen ”ik kan sneller” en prompt rijden de dames een hele snelle tijd. Hierna volgde de jongensploegen, en wonder boven wonder maakt de Vomar ploeg, onder leiding van Gino van Dijk¸ het klaar om voor de 3^e achtereenvolgende maal de snelste tijd neer te zetten. Ze waren zo snel dat zelfs het valpartijtje van de jongste deelnemer Sean Hekelaar niets uitmaakte, want ze reden niet zo een klein beetje sneller maar een hele hele snelle tijd. Een beetje bezorgt reden de overig ploegmaatjes naar hem toe om te kijken of hij geen pijn had, want deze ploeg vindt gewoon iedereen even belangrijk voor het team en daar hebben ze groot gelijk in, zo is het ook. De politie agenten stonden alweer klaar om het peloton terug te begeleiden, maar helaas, de accu van de speakers auto was leeg getrokken. Met een startkabel was alles weer snel onder controle en konden we de vertrekgeluiden horen, op naar de prijsuitreiking. De behaalde resultaten beloofde namelijk een aantal verschuivingen in het klassement. Vol verwachting werd de uitslag bekend gemaakt, de winnaars naar voren geroepen de bloemen uitgedeeld, foto’s gemaakt en felicitaties ontvangen. Met een wat hebben we geboft met het weer, en open op meer voor morgen gaat men naar huis. Hoop dat iedereen weer fris en fruitig aan de start staat want de meeste zijn aan het lasergamen en die komen echt wel brak thuis. Dat beloofd wat voor morgen, witte koppies op de Grote Markt? Ik hoop het niet.

Door: Carolien Zandstra

Vandaag stond iedereen weer goed gemutst aan de start voor de 3^e dag van de Haarlemse Muggenronde. En wat een feest , het peloton werd weer begeleid door 3 motoragenten, zij zorgen ervoor dat weer iedere dag alle kinderen veilig van punt A naar punt B kunnen rijden. Super gaaf om te zien dat zij alle verkeer tegen houden  zodat het peloton voorrang heeft op het verkeer. Aangekomen op de wieler planet werd de eerste wedstrijd uitgelegd. Dit is de “beroemde” vakken estafette, spectaculair voor de toeschouwers maar zeer zwaar voor de deelnemers. De kinderen starten allemaal voor een halve ronde en sturen een ander ploegmaatje een halve ronde verder totdat alle deelnemers over de finish zijn. Maar wat rijden de kinderen weer allemaal onwijs goed, zwaar vermoeid komt de een na de ander over zijn finishlijn. Helaas een klein ongelukje vanwege een niet zo handige opstelling. De onfortuinlijke was Thomas Koole van Hilltribe. Het viel achteraf gelukkig mee zodat hij de dag gewoon kon doorrijden. De volgende wedstrijd was een sprint vanuit de verre bocht eindigend met een aantal pylonen,  sommige rennertjes komen met de tong uit de mond over de streep, en hebben alles gegeven.  Bij deze wedstrijd was helaas ook een valpartij, Tessa Dijksman viel lelijk, vermoeden dat ze hier een paar behoorlijke blauwe plekken aan over zou houden, ondanks de valpartij is zij ook gewoon door gegaan met fietsen. Tijdens de wedstrijden waren de opbouwers druk bezig om alle hekken veilig naar het Plesmaplein te brengen en vervolgens het parcours te bepalen. Het was zwaar werk maar de opbouwers konden met trots kijken naar wat ze hebben neergezet, een prima parcours voor wedstrijden. De eerste wedstrijd ging door pylonen en over de bekende wip, en weer pylonen . Sommige kinderen keken van te voren angstig naar de wip en gingen met een gil over de wip, maar iedereen reed er prima overheen. En er werden zeer snelle tijden gereden, sommige tijden werden vol ongeloof doorgegeven.  De Schoterhof kok was zeer druk aan het friet en frikadellen bakken voor alle deelnemers, de ene na de andere ploeg stond aan het friet loket. Het was heerlijk. Daarna werd er weer een ploegentijdrit gereden met pylonen. In de kantine van Schoterhof en langs de lijn werd de tactiek besproken, en tips die de ene leider aan zijn ploeg gaf werd snel overgenomen door andere ploegleiders. Wat gingen ze hier ook weer snel doorheen. De Vomar ploeg met de jongste jongen in de ploeg reed de snelste tijd, 58 sec. nog wat. Daarna kwam er weer een individuele rit, door de grote druk die de renners zich zelf opleggen waren er wat zeer kleine valpartijtjes gelukkig zonder schade aan de kinderen of de fiets. Op het einde werd er nog een laatste team wedstrijd gereden en toen kwamen de prijzen. Alle deelnemers die in hun categorie op de laatste plaats staan kregen een prachtige en felbegeerde bokaal, een fietser met de tekst “aanmoedigingsprijs”, deze prijs is beschikbaar gesteld door de winkeliersvereniging van het Plesmaplein. Van de Schoterhof kregen alle deelnemers die 5^E staan in categorie een prachtige en zeer grote glimmende medaille, dit was door loting tot stand gekomen. Vol trots stonden alle prijswinnaars met hun prijs klaar voor de foto. Ondertussen werden de hekken uit elkaar getrokken en klaar gemaakt om weer opgeladen te worden voor de wedstijden van donderdag op de Grote Markt. Ben ik nog bijna een zeer belangrijk iets vergeten te bedanken, HET WEER, we hadden vandaag enkele regenbuien die de naam regen niet mogen krijgen gezien de afgelopen periode. De zon kwam door en de zonnebrillen konden gepakt worden. Nu nog hopen dat het weer ons voor de rest goed gezind blijft dan wordt het als vanouds een fantastische week. Iedereen weer bedankt, deze week wordt door allemaal weer onvergetelijk. Tot morgen.

Door: Carolien Zandstra

Op de 2^e dag waren alle deelnemers weer aanwezig, regen of geen regen ze kwamen allemaal, super gewoon. En als verassing kwamen er maar liefst drie motoragenten voor de begeleiding, waarvan 1 vrouwelijke. En dan op naar de Wieler planet, in eerste instantie leek het weer mee te vallen, maar al gauw moesten we de kaplaarzen en regen jassen aan trekken. Paraplu’s werden de gehele dag geopend en gesloten alles om maar een beetje droog te blijven, wat al een wedstrijd op zich is. De eerste wedstrijd die verreden werd bestond uit een ploegentijdrit over de buitenste ronde, hier kon je goed zien in welke ploegen de echte wielrenners annex schaatsers zaten want die reden allen een super snelle tijd. Voor het eerst mocht er niet geduwd worden, wat in de overige jaren wel mocht. Tactiek is dus nodig om een goede tijd neer te zetten. De ploegen werden weer zeer enthousiast, en in hevige regenbuien, aangemoedigd door de echte fans. Daarna volgde een pylonen tijdrit individueel, dat zijn de wedstrijden waarbij elke deelnemer kan scoren, omdat behendigheid hierbij de troef is.  De volgende rit bestond weer uit een ploegenrit, hier behaalden de ploegen die als een team werkte de beste resultaten. Er waren ploegen bij waar de voorrijder super snel reed maar waarbij de laatste het niet kon bijhouden. Tussen de regenbuien door was het zelfs af en toe een langere periode droog. Tot verassing van de voorrijders kregen zij een eigen wieler shirt, zodat het  eindelijk duidelijk is dat zij de voorrijders zijn. Er werd nog een sprint individueel gereden en ook hier werd er weer super gereden, ook de aller jongste deelnemers zetten hele mooie en snelle tijden neer. Als laatste werd er een vakken estafette race gereden. Hierbij starten er 2 tot 3 deelnemers bij de finish, en worden zij vervolgens afgelost door de overige deelnemers van de ploeg. Niet alleen leuk om te zien, maar ook voor de fans zeer vermoeiend. Rennend van de ene kant naar de andere kant werden de kinderen naar de eindstreep toegejuicht, daarna werd vol spanning gewacht op de tijd die doorgegeven werd door de jury. Vol bewondering werd er naar de ploeg gekeken die de snelste tijd had gereden. Moe maar voldaan werden de spullen weer bij elkaar geraapt om onder begeleiding van de drie motor agenten weer terug naar de voetbalvereniging de Brug te gaan voor de prijsuitreiking. Tot grote verbazing brak de zon door, maar helaas daar was weinig aandacht voor omdat men allemaal wilde weten op welke plaats ze individueel en met de ploeg staan. En zoals zaterdag al aangegeven, er kan nog van alles gebeuren, en inderdaad alles is omgegooid. Dat is wel zo leuk, maar het kost de organisatie wel veel gele truien. Bij de meisjes kreeg Isabelle van Elst en bij de jongens William Koole de zo felbegeerde gele muggentrui om hun schouders gehangen. Ook in het ploegenklassement waren er veel verschuivingen. Bij de meisjesploegen  staat op de 1^e plaats Yaya, 2^e J. den Breeijen en als 3^e nieuwkomer Ciano. Bij de jongens staat op de 1^e Boeder, 2^e Hilltribe en op  de 3^e Benelec.  Daarna  ging het hele spul koud en nat naar huis, maar wel met een vrolijke groet  “Tot morgen”.

door: Carolien Zandstra