Vanmorgen was het eindelijk zover, de start van de Haarlemse Muggenronde. Alle fietsen uit de schuur, tassen ingepakt met versnaperingen en extra kleding. Warm jasje, regen jasje, T-shirt en extra schoenen. Iedereen verzameld en hop onderweg naar de kantine van de Voetbal Vereniging de Brug. Onderweg allerlei fietsers tegenkomen, niet wetende dat ook zij deel zouden nemen. Na een lange sprint de parkeerplaats opdraaien en daar zagen we gelukkig heel veel fietsen.

Binnen in de kantine was het een drukte van belang. Deelnemers en ploegleiders op zoek naar elkaar, de een binnen wachten en de ander buiten wachten en elkaar maar niet vinden. Gelukkig iedereen in het juiste sponsorshirt en toen werd heel duidelijk zichtbaar wie bij wie hoorde. De ohhs en ahhhs waren niet van de lucht tijdens het bewonderen van de mooie shirts. De nummers werden bij een ieder opgespeld en vervolgens aanmelden bij de hoofdjury en administratie dat ze er waren.

De tijd tikte door en deelnemers, ploegleiders, wegbrengers en fans wilden dat het start signaal gegeven zou worden. Dit mag niet eerder plaats vinden dan na de briefing voor de ploegleiders door Kees en hoofdjury Eline. Tijdens deze briefing werden nog even de laatste puntjes op de i gezet. Zoals: Indien een ploeg te weinig deelnemers heeft dient een andere ploeg een deelnemer vanuit dezelfde ontbrekende categorie aan te leveren. En nog een belangrijke: de deelnemers fietsen twee aan twee. Er wordt zoveel verteld dat het de ploegleiders allemaal duizelde, als ze dat maar allemaal kunnen onthouden!

De tassen in de BIOS bus, met een privé chauffeur, zodat we zeker weten dat het de tassen aan niets ontbreekt. Gelukkig verschenen de overbekende lichtgevende jassen op de motoren, de blauwe lichten aan, muziek aan en we konden vertrekken. Zoals altijd uitgezwaaid door vaders, moeders, opa’s, oma’s, noem maar op.

Met een toch wel flink windje ging de lange stoet richting de wielerbaan. Na het voorstel moment, de ene ploeg zich iets beter voorstellend dan de andere, moesten deelnemers zich opmaken voor de eerste wedstrijd. Een tijdrit over de kleine ronde, je ziet ze dan het “bos” uitkomen rijden volop wind tegen met slingerende sturen. De echte wielrenners in het peloton konden een prima slag slaan, super snel gingen deze deelnemers over het hun o zo bekende parcours. Verassend reden de deelnemers die niet gewend zijn aan dit parcours ook allemaal een super snelle tijd zodat het verschil onderling niet groot was. Dit was goed te zien tijdens de individuele korte sprint met pylonen, daar reden alle deelnemers heel snel.

Na het rijden van deze rit gingen alle ploegen met een fiets op de heuvel op de foto. En jawel ook de medewerkers werden met zijn allen op de gevoelige plaat vastgelegd. Op die foto is wel te zien dat er twee oudjes graag op de voorgrond zijn. We kregen ook allemaal een super lekker patatje om de innerlijke mens blij en gelukkig te houden.

Na een verdiende pauze moesten de deelnemers zich weer opstellen voor een ploegenrit. Met de gehele ploeg eerste een sprint, 5 pylonen en weer sprinten. Op het einde weer pylonen en dan weer sprinten, tot over de streep. Dat gaat zo snel, dat sommige  voorrijders van een ploeg vergaten dat de tijd pas stopt bij de laatste deelnemer. Helaas was het voor een paar deelnemers zo spannend dat ze vielen met de fiets, gelukkig niets ergs, maar ze voelde zich er niet prettig bij. Gelukkig staan dan alle overige teamleden de longen uit hun lijf te schreeuwen om ze over de streep te krijgen.

Bij deze ploegenrit met pylonen werd het even heel spannend, er werd zo weinig verschil gemaakt: tussen de eerste en tweede plaats bij de meisjes vijfhonderdste van een seconde! Zo sta je met je ploeg op de eerste plaats, en zo kukel je dan weer naar een tweede of zelfs derde plaats in het klassement.

We maakten ons weer op voor de terugreis en net zo vrolijk als op de heenreis ging het kleurige peloton richting Voetbal Vereniging de Brug. Onder luid applaus van alle fans werden de fietsen neergezet in afwachting van de prijsuitreiking. Er kan nog van alles gebeuren maar Emma Kostelijk en Siebe Koot zijn de verdiende muggen na deze dag. Zij kregen de geel met witte trui omgehangen.

Bij de teams staan bij de dames de ploeg van “M3” op de eerste plaats en bij de jongens “Bouwbedrijf Dorenbos”. De trainingsbokalen zijn verdiend door Melanie Spreeuw en Sean Hekelaar. De aanmoedigingsprijs werd gewonnen door Anniek Huijberts.

Vergeet ik bijna het formele moment. De voorzittershamer werd overgedragen door Dannij van der Sluijs aan Ben Prins. Hiermee dacht Dannij dat de klus geklaard was maar dat viel tegen. Het ploegenklassement wordt vernoemd naar Dannij, als dank voor zijn tomeloze inzet als vrijwilliger. Mede hierdoor zullen we Dannij nooit vergeten. Daar bleef het natuurlijk niet want hij kreeg ook nog een prachtige dasspeld. Deze wordt nog aangepast met details van de Muggenronde. Het afscheid is overigens van korte duur want morgen rijdt Dannij Kees naar de Grote Markt in Haarlem.

Voor het eerst kunnen we allemaal wat langer uitslapen om wederom weer goed uitgerust aan de start van de tweede dag van de Haarlemse Muggenronde te verschijnen. En echt alles kan nog veranderen want de einduitslag is pas bekend na de laatste rit van de laatste dag.

Zet hem om en tot morgen, op naar weer een zeer mooie, zoals Ben het zegt: Familiedag. Waarbij wij Haarlemmers kunnen laten zien hoe leuk het is om te kijken, maar vooral hoe leuk het zal zijn om volgend jaar mee te doen met de Muggenronde!

 

– Carolien Zandstra