Vanmorgen viel de temperatuur tegen, de beenstukken kwamen nu goed van pas. Vlak voor ons vertrek toch nog maar weer uitgetrokken want het was door de spanning toch weer wat warmer. Het duo uit Schalkwijk kwam maar niet opdagen en de tijd tikte door. Om maar niet te laat te komen vertrokken we maar naar het startpunt. Bij de kantine zat het duo rustig aan een kopje thee. De nummers weer bij de deelnemer opgespeld en verzamelen in de kleedkamer voor de briefing. De wedstrijden werden vast uitgelegd, een vak estafette en als er tijd over was een sprint. Onze vrienden in de gele pakken waren er weer en op tijd ging het kleurige peloton naar de wielerbaan.

Aangekomen op de wielerbaan links af, de fietsen aan de hekken en de ploegleiders aan het nadenken over de beste tactiek zodat ze een snelle tijd over zouden houden. Er starten steeds drie ploegen tegelijk met een deelnemer. Deze rijden een half rondje en dan is de aflos bij de heuvel of voor de jury wagen. De volgende mag beginnen als de andere binnen het vak is tot de laatste wissel. Bij de meisjes gaat het om 4 deelnemers en bij de jongens om 5 deelnemers. Deze race is super spannend voor de deelnemers , ploegleiders , jury en publiek. Op de heuvel werd tegen een deelnemer gezegd: ”je weet het als je in het wiel kan blijven, in het wiel blijven”. Prompt riep een deelnemer: ”Dat mag niet dan krijg je strafpunten”. Dit is natuurlijk onzin want je fietst op je eigen super snelle snelheid om een zo snel mogelijk resultaat met je ploeg te behalen. Bij de ene ploeg ging dat nu eenmaal sneller dan bij de andere ploeg.

Bij de jongens ploeg YAYA reden ze allemaal zo ontzettend snel, de D deelnemer van de ploeg reed zo goed, en dat was echt zo snel, dat Julian Bos er als een speer vandoor kon gaan. Dat zou een super snelle tijd worden, wat heet: een wereldtijd. Tot grote schrik van ploegleiders in het veld en andere deelnemers die aan het aanmoedigen waren zagen ze Julian vlak naar de eerste bocht vanaf de heuvel stoppen. Wanhopig probeerde hij zijn ketting erop te leggen, de andere ploegen ver voor hem en bijna bij de finish. Op het aller laatste moment lukt het hem, kostbare secondes, wat heet minuten verloren.  Zijn ploegleiders hadden dit nog niet vernomen en verbaasde zich over het feit dat hij er nog niet was. En wonder boven wonder zagen we Julian in de verste verte toch nog naast een andere ploeg  rijden. Wat heeft die jongen snel gereden na de teleurstelling van zijn afgevallen ketting, kapot kwam hij over de streep, benen helemaal opgeblazen en uiteindelijk maar een paar seconde verloren. Tido die in de ploeg van Daan rijdt kwam helemaal kapot aan in het wissel vak. Hij heeft zo hard gereden dat het uitrijden zonder te trappen al een halve baan duurde. Wat is dat toch super, veel deelnemers fietsen namelijk nooit als wielrenner en je dan zo geven, zo hoort het.

Er werd besloten om nog een individuele sprint te rijden op de baan. Hier gingen de echte wielrenners weer zo ontzettend snel. Zo snel dat je bang bent dat ze de fietsen kapot rijden, dit gebeurde echter niet. Ondertussen viel er een kleine regenbui waardoor de meeste kinderen een regenponcho aandeden of een regenjas. Ook werd er een plastic afdekzeil gebruikt tegen de nattigheid, maar voordat het een echte bui kon worden was het alweer opgeklaard.

De deelnemers gaan elkaar nu steeds meer aanmoedigen, dat is heel mooi om te horen en leuk om te zien. Wederom waren er geruchten van doping gebruik waarbij Jesper van Mieghem opgeroepen werd. Een bekertje stond voor hem klaar, hij snelde naar het toilet, heel verdacht, om er een plasje in te doen. Met de volle beker terug naar de EHBO, met een vies gezicht het bekertje aangepakt. Kees die erbij stond pakt het bekertje aan om te kijken of het echt een plasje was. Hij proefde en…… gelukkig was het appelsap. Irene en Madelon waren goed in de maling genomen.

Aan alles komt een einde dus ook aan de wedstrijden die vandaag gereden werden op de wielerbaan. Het peloton moest zich opmaken om naar het Plesmanplein te rijden. Ook nu weer een vlotte doorgang geholpen door de motoragenten. Met een sierlijk handgebaar manen ze de overige weggebruikers duidelijk dat de Muggenronde voorrang heeft.

Op het Plesmanplein zaten bewoners van Schoterhof aan de kant uit de wind te wachten op de dingen die zouden komen. Het parcours was een totaal nieuw parcours, pylonen met lint en een slalom patroon. Eerst individueel door dit hele snelle parcours, wat een tijden en wat kunnen ze toch sturen allemaal. Ook de ploegen ritten gaan allemaal heel snel. We gingen zo snel dat er wel 4 wedstrijden verreden konden worden. Tussendoor allemaal een lekker ijsje voor de deelnemers en vrijwilligers van het IJsparadijs. Merlijn van de Rabobank kreeg helaas een allergische reactie en werd opgehaald en kon vandaag niet meer meedoen.

Na de laatste race hielp een grote groep mensen de hekken verzamelen zodat de prijsuitreiking kon plaats vinden. De prijzen voor de snelste meisjes en jongens van hun categorie was een prachtige medaille maar de prijs voor de minder snelle onder deelnemers was zo mooi. Thijs Zwetsloot had nog zo aan zijn moeder beloofd dat hij geen prijs zou meenemen voor een minder snelle tijd. Hij kreeg toch deze hele mooie “bokaal”, echt een plaatje om te zien en stiekem is hij er hartstikke blij mee en trots op. Zijn moeder ook dat weet ik zeker. Wij danken Schoterhof voor de mooie medailles en Wijkraad Sinnevelt voor de prachtige aanmoedigingsbokalen.

Als laatste vertrokken we weer voor de klassementen prijsuitreiking bij Voetbalvereniging de Brug. Daar waren toch een aantal verassingen te bespeuren. Emma is mug af en deze is overgenomen door Sanne. Bij de jongens staat nog steeds Jorit stevig bovenaan. Bij de ploegen is geen verandering opgetreden behalve in de tijd dan natuurlijk. Er is nog steeds niets beslist want alles kan nog veranderen.  Morgen zal het wennen zijn want dan kunnen we nog een keer uitslapen. En dan zou ik ook nog willen adviseren om vroeg te gaan slapen want donderdag is de Langervelderslag route, en dat is best een pittig stukje.

Het zou overigens zeer wenselijk zijn dat ouders die geen vrijwilliger zijn zich tijdens deze Muggenronde niet op de wedstijdbaan gaan begeven of zich gaan voegen in of achter het peloton. Er zijn voldoende ploegleiders aanwezig die de kinderen begeleiden in het wedstrijdveld en tijdens de verplaatsingen. Aanmoedigen aan de kant is altijd welkom.

 

– Carolien Zandstra