De medewerkers hadden weer zelf geld ingezameld voor de overbekende BBQ, super lekker gegeten en een mooi ontvangst bij de familie Prins. Ook nu nog steeds de hele avond droog waardoor we lekker in de tuin konden blijven. Er werd lekker (ook stiekem) gedanst en gezongen, en wel een tekst over ene ‘tante Lien’. Wij maakte het niet zo heel erg laat want de vermoeidheid slaat nu echt toe.

Er was donder en bliksem de hele nacht (lijkt wel een tekst voor een liedje) en regendruppels zo groot als pingpongballen vielen op de grond. Ik dacht: ik kan die zin wel laten staan want het was weer hommeles vannacht. De dreiging bleef aanwezig deze ochtend maar ook nu weer met zijn allen goed gehoopt op droog weer. Bij de Haarlemse Bakker waren er geen krentenbollen, wat nu? Bestelling niet in de pc, dan maar naar de Sligro, nee dan maar uit de diepvries halen, nee er kwam een chauffeur terug met de verkeerde bestelling voor hem, maar voor ons de goede. De krentenbollen zijn terecht, hoera. En ook vandaag een unicum, mijn maatje Ruud kon helaas vanwege een privé situatie niet mee maar Ada, ja de vrouw van Kees, kwam met eigen ogen zien en helpen hoe of het nu gaat met de mede door haar vol liefde ingepakte broodjes.

Voor de laatste keer achter de sliert aan naar de wielerbaan, je voorzichtig realiserend dat het de laatste dag is gelukkig is deze nog niet voorbij. Op de wielerbaan was de beste wedstijd uitgezet van alle dagen, een echte Haarlemse Muggenronde parcours, precies waar dit evenement om draait. Een sprintje vanuit de bocht, pylonen, sprintje, pylonen. Een parcours bijzonder leuk ook voor het publiek om te zien, alhoewel meer publiek is altijd zeer welkom.

Bij de A-meisjes droegen de nr. 4 en nr. 5, van het individuele klassement bij de meisjes, beide bollensokken dat moet helpen om de felbegeerde bollentrui te behalen. Het is o zo spannend tussen die twee. Ja de Muggentrui is natuurlijk je van het maar ook bollentruien zijn zeer gewenst. Omdat de kinderen zo snel rijden was er voldoende tijd over om een korte zeer korte sprint te rijden waar ze nog een keer alles moesten geven voor het eindklassement. Het wordt alsmaar spannender en spannender.

Vandaag stond er ook een patatje op het menu dus de een na de andere ploeg kon deze ophalen in het restaurant, Sonja en Ton bakte zich helemaal patat gek. De buiken weer vol en in een kring voor het jury hok voor de individuele truien. Wat zijn ze weer mooi, ze lijken wel ieder jaar mooier te worden, of zou dat liggen aan het feit dat er een om de schouders van onze dochter werd gehangen? Alle truidragers glunderend en met een smile van hier tot Jericho op de foto onder luid gejuich van de andere deelnemers. En dat is deze keer zo ontzettend leuk, alle winnaars is het zo gegund door de andere deelnemers waardoor het een feestje was voor iedereen die daar bij stond. Dat moet vastgelegd worden en dat gebeurde dan ook, alles en iedereen op een rij en alles en iedereen op de fotofilm en die is TE LEUK geworden. Wat een top idee is dat geweest.

Dan gaan alle kinderen zich weer opstellen voor de aaaalllllllllllerrrrrlaaaatste wedstrijd. Een ploegentijdrit. De tijd van de eerste drie telt voor het eindklassement. De ploegen starten in omgekeerde volgorde, niets speciaals of gek op de fiets zitten, nee gewoon de laatste ploeg in het klassement start gewoon als eerste. Omdat er tussen sommige ploegen maar 8 secondes zitten om wel of niet nog op het podium te kunnen komen zijn ze zo gefocust, dat als je zegt succes, ze geen boe of bah meer zeggen. In de NiCaJa bocht werden de ploegen flink aangemoedigd, maar vooral de laatste rijders van de ploegen. Wat deden die allemaal hun best, je wilde ze wel vooruit duwen maar dat mag helaas niet. Merel van Mulcon kwam dit keer helemaal stuk over de finish, teleurgesteld omdat zij dacht dat ze niet goed hadden gereden. Wat onzin achteraf, zij reed gewoon FANTASTISH op haar gewone fiets dicht bij de andere twee. Bij de jongens werd het spannender en spannender, ik heb helaas geen tijden gehoord dus weet het eindklassement op dat moment nog niet.

Boel snel inpakken en ver voor de stoet naar de Brug om alles uit te pakken, het waterijsje missen bij van Assema, maar het is niet anders. Trouwens, eerlijk is eerlijk: het is voor de kinderen. Bij de ingang van de Brug stonden de vele vaders, moeders, broers, zussen opa’s en oma’s en de andere fans alweer te wachten op het peloton. Onder luid, ook nu weer voorlopig voor de laatste keer, applaus werden de fietsen aan de hekken gehangen. De kinderen renden snel naar de tafel waar de bekers stonden de glimmen en glinsteren, zelfs zonder dat de zon scheen, zo mooi.

De prijsuitreiking is zo formeel dat zowel Kees als Ben in pak de ceremonie begeleidden. Eerst werden alle bollenwinnaars naar voren geroepen voor een bloemetje en kus. De muggen extra veel applaus natuurlijk en zij feliciteerden elkaar ook. Daarna werd het eindklassement van de ploegen bekend gemaakt. Toen kwam er een bijzonder gênant momentje, de prijs voor medewerker van 2015. Deze keer ging die naar de foerage, zelf vind ik dat een te makkelijke winnaar, de hele week filantroop spelen is te simpel. Ondanks ik wel zeer vereerd ben dat de foerage is gekozen door het merendeel, enne wie kan nou zeggen ik heb gewonnen van Kris? Uiteindelijk werden de winnaars in het individuele klassement van 5 tot en met 1 nog naar voren geroepen voor een pracht bokaal en kussen. En er is een prachtige mooie nieuwe prijs een aanmoediging plaque, zo mooi. En natuurlijk krijgen de overige winnaars vanaf de 6e plaats allemaal een prachtige prijs, en ik kan het niet genoeg zeggen een zeer verdiende prijs.

Zo een 132 broodpakketten (gekregen van Eichohlz)1300 broodjes verder, 780 krentenbollen, 1820 blikjes, 35 kannen koffie, 7 kannen thee, 1050 liter bouillon, 1050 liter limonade en 1050 liter water (nee dat is geen regenwater), 4 groothandel kratten appels en twee groothandel dozen bananen verder, kan ik zeggen een zeer geslaagde Muggenronde en niet alleen vanwege het weer. Wat hebben we pracht kinderen onder onze hoede mogen hebben. We zullen ze weer ontzettend gaan missen en opkijken volgend jaar hoe zeer zij weer gegroeid zijn. Ploegleiders en deelnemers nog even bij elkaar, hier en daar nog cadeaus uitgewisseld, is gewoon te leuk gewoon. Dikke knuffels, traantjes wegpinken en een ferme TOT VOLGEND JAAR gaan de kinderen dan echt moe, maar zeer voldaan naar huis. Het eindklassement is te zien op de site, en iedereen mag trots zijn op zich zelf, meer dan 250 km in de benen, diepe buiging.

Niet vergeten aankomende woensdag wordt er een interview uitgezonden over de Haarlemse Muggenronde.

De ploegleiders nog in een kring voor een afzakkertje en die duurde tot 21:00 uur, maar zeer gezellig met zijn allen. Ik denk dat er nog veel en langer gesproken gaat worden over deze ronde, en niet alleen vanwege de bloemetjes op de tafel bij de foerage (met dank aan Jacqueline). Wij kunnen ook deze keer zeggen gelukkig hebben we de foto’s nog (met dank aan Ilse en Madelon). Wat zullen we weer moeten afkicken met zijn allen, want alle medewerkers doen mee aan de Muggenronde met hun hart en ziel. Het is een prachtige groep die wij met zijn allen koesteren, ondertussen al weer nieuw rekruten binnenhalend omdat deze niet meer als deelnemer mee mogen doen maar de Muggenronde wel een warm hart toedragen. Wat is het leuk om dit te zien, wat mag je je gelukkig prijzen om hier bij te horen, want dat doen we allemaal stuk voor stuk.

Alles en iedereen, ik zit alweer boordevol plannen voor volgend jaar, heb er nu al weer zin in terwijl het net is afgelopen.

Love you all.

Carolien Zandstra