3670
post-template-default,single,single-post,postid-3670,single-format-standard,wp-custom-logo,stockholm-core-2.3,select-theme-ver-9.0,ajax_fade,page_not_loaded,,qode_menu_,qode-mobile-logo-set,elementor-default,elementor-kit-3784

1e dag van de 62ste Haarlemse Muggenronde

62ste Haarlemse Muggenronde, 17-08-2019

De hele week angstvallig de weersverwachting in de gaten houden, teleurstelling groot om te zien dat de weergoden ons niet zo goed gezind zijn voor deze week. Tegelijkertijd realiseren dat de weersverwachting nog nooit goed is geweest in de week van de Haarlemse Muggenronde. Dat in mijn achterhoofd houdend toch in slaap gevallen, en jawel ook weer wakker geworden van de regen. Bah, al die kinderen straks in die nattigheid en stiekem speelt de wind ook nog een akelige rol. En dan uiteindelijk toch nog weer in slaap vallen en bijna te laat wakker worden. Snel alles bij elkaar rapen in de rugtas en hoppa in de auto op naar de voetbalvereniging Kennemerland.

Zoals elk jaar een feest van herkenning van en bij de oud deelnemers maar ook zijn er een hele boel nieuwe gezichten. Zo leuk om te zien dat er toch weer zenuwachtig heen en weer wordt gelopen, angstvallig bij de fiets blijven staan en uiteindelijk schoorvoetend toch de kantine in lopen. Daar worden de wielershirts uitgedeeld, de een nog mooier dan de ander, maar zodra de shirts aan zijn is ook de Muggenronde “aan”. Je hoort er dan helemaal bij en dat geeft een goed gevoel, al heb je nog nooit mee gedaan.

Er is een nieuw bestuur dus wat zal deze Muggenronde ons gaan brengen. Er wordt net als vanouds even gefloten, ploegleiders, EHBO-ers, opbouwers en afbouwers, voorrijders, achterrijders, fietsemaker en de bezemwagen iedereen weet meteen hoe laat het is. De voorbespreking gaat beginnen, iedereen naar binnen en naar boven. Binnen klinkt luidkeels het “Lang zullen ze leven” want jawel, de ploegleiders Emmy en Rueben verjaren en wel precies vandaag. Gekscherend wordt er geroepen dat de gebak later deze week zal volgen. Maar daarna is het tijd voor het serieuzere werk, even alles doornemen. Ploegindelingen of iedere ploeg compleet is, kan iedereen elke dag en waar we naar toe gaan. Calamiteiten plan komt ook nog kort ter sprake, er is wat verwarring over wie nu die BHV-ers zijn en wie dan deel uitmaken van het crisisteam. Dit kon snel opgelost worden doordat er gewoon per dag gevraagd gaat worden welke BHV-ers aanwezig zijn, en deze zitten gelijk in het crisis team, de bestuurder van de Fourage is unitleider en zal derhalve dan het crisisteam leiden. Er komt ook nog een vraag in relatie tot de opvanglocaties, deze zijn zo ver. Sjaak wist dit gelijk uit te leggen, deze locaties zijn aangewezen door de politie, kunnen wij niet zelfstandig veranderen. Ja en dan is het gewoon vanaf dat moment wachten op het startsein voor vertrek.

Doordat er iets mis was gegaan met de boodschappen moest er nog snel naar de Sligro gegaan worden voor de boodschappen. Met zijn 3-en in de Sligro dat vraag ook om problemen, zonder wat te zeggen gaat er een naar rechts, de ander naar links en de laatste blijft staan. Roepend in de Sligro; Muggenronde vrienden waar zijn jullie, verschijnen de andere twee vrolijk te samen met de armen vol bekers. Daarna gaat het echte werk beginnen, je weet gewoon niet hoeveel boodschappen dat zijn, even een kleine opsomming: 192 blikjes cola, 192 blikjes Spa rood, 192 blikjes sisi, 210 pakjes appelsap, 210 pakjes chocomelk, grote ton koffie, Kippen bouillon poeder voor 120 liter, Runder bouillon voor 60 liter, 4 liter Carvan siroop en 18 zakken friet!!!!!!!! En dan nog wat rest boodschappen voor in de kantine, drie karren vol, Sligro heeft ons uitgeleide gedaan met toeters en bellen zo blij waren ze en ze riepen allen in koor: “jullie zijn altijd welkom hoor”. Je zult je afvragen maar we krijgen ook broodjes en appels dat is dus niet bij de Sligro, nee die boodschappen gingen uitstekend

Terug bij het startpunt gaat het regenen, maar we kunnen niet langer wachten we moeten echt weg. Alle auto’s in het peloton….. nee toch niet, de fourage komt er niet tussen en moet achteraan rijden. Halverwege de route worden galopperen de paardjes met de vrolijk gekleurde stoet mee, altijd leuk om te zien. Bij de Wielerbaan staan de eerste pylonen al klaar voor de allereerste wedstrijd, alleen ze staan in weg en moeten even weggezet worden anders kunnen de auto’s er niet langs. De auto’s gaan zich allen strategisch opstellen, speaker achter jury-hok, daarnaast de fietsenmakers bus, en aan de andere kant de foerage, EHBO en uitvallers bus. Nadat iedereen zich gepositioneerd heeft worden alle ploegen een voor een voorgesteld onder applaus van het aanwezige publiek. Altijd mooi om te zien, alle deelnemers even een momentje van fame doordat de naam van elke deelnemer wordt voorgelezen, Daarna worden de ploegleiders gevraagd om naar het jury-hok te komen, de eerste wedstrijd wordt uitgelegd. Voor de ene ploegleider appeltje eitje, voor de ander helemaal nieuw omdat deze nog niet eerder een ploegleider is geweest. Het is een sprint over een grote ronde. Spannend want wie gaat er nu het hardst over de finish straks, nu nog helemaal niet duidelijk zoveel nieuwe namen zijn er. Het is spannend tot het eind, want wat gaan ze weer snel allemaal in de overbekende NiCaJa bocht staat de ploegleiders van Eichholz hun ploegen aan te moedigen. Blijft mooi dat er geroepen wordt; “Na de bocht aanzetten”. Wat aanzetten? Na welke bocht dan, het is een lange bocht! De deelnemers kijken licht verbaasd naar de ploegleiders met deze aanwijzingen. Nog een laatste tip van de ploegleidsters : Ga staan op de pedalen!!!! En het lukt iedereen weer om op zijn hardst over de finish te komen. De deelnemers tikken elkaar op schouder vol bewondering en trots dat ze zo goed hebben gereden, totaal onbewust nog wat hun tijd betekend. Prachtig om dat te zien, dat blijft het aller aller leukste, die saamhorigheid. Elk jaar verbaas je je weer dat dat zo snel stand komt een ploeg die elkaar net ontmoet heeft, die toch vanaf dag 1 met elkaar optrekt. Samen eten, samen drinken, samen lachen en samen huilen van het lachen. En dat allemaal met het onverwachte maar O zo welkome zonnetje op de achtergrond.

Nadat de laatste deelnemers over de finish zijn van de laatste wedstrijd van deze dag is het tijd om weer op te stellen voor de rit naar ons startpunt. Uitgezwaaid door het aanwezige publiek vertrekt het peloton. Onderweg valt een fietser bijna met fiets en al een greppel, EHBO wil snel uitstappen maar gelukkig niet nodig, niets aan de hand.

Bij aankomst ziet het zwart van de mensen die de deelnemers onder luid applaus verwelkomen. Het overbekende aan de kant hangen van de fiets en dan hop rennen naar de kantine voor een snack. Nadat iedereen weer is voorzien van een hapje en drankje komt de prijsuitreiking van de eerste dag, Emmy en Rueben zijn de gelukkige die de prijzen mogen uitreiken. Het klassement staat op de site, niet getreurd als je niet op de eerste plaats staat want de Muggenronde duurt nog een hele week, waardoor alles nog veranderd. En allicht dat jij morgen de bloemen meeneemt voor thuis. Lekker slapen en tot morgen!!!!!