3675
post-template-default,single,single-post,postid-3675,single-format-standard,wp-custom-logo,stockholm-core-2.3,select-theme-ver-9.0,ajax_fade,page_not_loaded,,qode_menu_,qode-mobile-logo-set,elementor-default,elementor-kit-3784

62ste Haarlemse Muggenronde dag s, 18-08-2019

62ste Haarlemse Muggenronde, 18-08-2019

Aangezien het vandaag zondag is hoeven we niet zo heel vroeg uit de veren, we worden pas 09:30 uur verwacht. Gek genoeg zit je toch al vanaf kwart voor negen te kijken naar de klok en begin je te twijfelen zal ik toch maar niet nu alvast gaan?. Laat ik maar gaan, had nog een fiets in de bus liggen van een deelnemer en die staat mij gewoon op te wachten weet het zeker. Hop in de auto, even de magneet stickers erop en helaas de wis was installatie activeren. Zo jammer dit, al die regendruppels, maar goed wat nu in de ochtend valt, valt toch echt niet meer in de middag.

Fluitsignaal klinkt en alles en iedereen moet naar boven voor de voorbespreking van dag twee. Helaas is de deur nog niet open en stagneert de stoet op de trap, best druk met al die vrijwilligers dan in het trappenhuis. Gelukkig wordt de sleutel trede voor trede naar boven gebracht en kunnen we snel zitten om te luisteren naar de voorzitter. Doet hij overigens best goed hoor, ons positief toespreken over de dag van gisteren en de dag die nog komen gaat. Daar hou ik wel van. Vervolgens komt er een kleine domper over ons heen, problemen met het rooster van de motor politie, vooralsnog geen begeleiding van de politie. Er poppen gelijk vele vragen op vanuit de vrijwilligers, maar zo als elk jaar denken wij met zijn allen in oplossingen en zeker niet in problemen. We passen gewoon de route van vandaag aan, dus we gaan poort uit, naar rechts, weer rechts en nog een keer rechts. Kortom een grote U-bocht met zijn allen. Prima te doen voor het peloton.

Er komt nog wel een vraag van een ploegleider met betrekking tot de krentenbollen, de kinderen willen die namelijk echt wel eten als ze aankomen. Ondanks dat we 5 minuten van ons dag parcours verwijderd zijn geven we natuurlijk graag gehoor aan dit verzoek. Met zijn 3-en op zoek naar krentenbollen op de vroege zondagochtend, maar ook dit keer weer gelukt. De jongen achter de kassa was een vrolijke flierefluiter met humor, top gewoon.

Aangekomen op het Plesmanplein bij het Schoterhof zien we de pylonen al staan en belangrijker de o zo gevreesde wip. Voor de deelnemers die deze hindernis nog nooit hebben genomen is dit toch wel even schrikken. Maar geen paniek, er wordt altijd voor gereden door een ervaren deelnemer om te laten zien hoe deze hindernis genomen dient te worden. De wip maakt overigens meer lawaai dan dat hij eng is en er staan gewoon ploegleiders bij die helpen, als ze tenminste zijn uit gedanst. De eerste deelnemers gaan toch weer onverwacht zeer behendig rond de pylonen en super goed over de wip, zo knap weer, doe het ze maar na. Het aanwezige publiek applaudisseert en moedigt de deelnemers aan. Aan de overkant zitten op het hek deelnemers uit alle ploegen en die schreeuwen iedereen door de pylon heen, echt zo mooi om te zien en horen.

Als je vandaag overigens weer om je heen kijkt na de eerste wedstrijd zie je vele groepje ontstaan, kinderen die elkaar voor de Muggenronde nog nooit hebben gezien, steunen elkaar nu door dik en dun. Elk jaar verbaas ik mij daar weer over hoe snel zoiets ontstaat.

Als er oud ploegleiders langs komen horen we weer de overbekende aanmoedigingen voor de deelnemers terwijl de voorzitter roept: Was je er maar bij he, deze week.

Laat je niet gek maken joohwhoooooooo wordt er enthousiast geroepen. Dit is gewoon de snelste tijd kedeng, kedeng, kijk dat zijn de oude vertrouwde aanmoedigen. De deelnemers vragen gelijk de tijden op bij de ploegleider en lopen gezamenlijk weer weg.

We krijgen deze dag ook patat van het Schoterhof aangeboden, zo mooi. Elke ploeg haalt 6 patat plus 2 voor de vrijwilligers. Dit is gelijk een test hoe populair de foerage nu eigenlijk is. Best populair. Er werd 7 x aan mij gevraagd of ik patat wilde, best wel fijn maar ik heb echt maar 1 keer patat gegeten hoor.

Tijdens het patat eten worden er ploegen achtervolging wedstrijden gehouden. De bedoeling van deze wedstrijden is dat je met de hele ploeg over de finish komt en dat je daarnaast ook je ploeg aanmoedigt. De ene ploeg doet dit beter dan de ander, sommige deelnemers rijden voor zich zelf, terwijl toch echt de tijd telt van degene die als laatste over de finish komt. Andere ploegen zijn goed bezig met de opstelling en vragen vol vertrouwen aan de ploegleider wat de opstelling zal zijn, deze geeft aan dat dat geheim is. Even later vragen ze het weer, hij kijkt naar zijn ploeg en zegt vervolgens: Ik denk zo. Ze rijden een wereldtijd.

Vandaag word ook de overbekende ploegleiders wedstrijd gereden, zo leuk voor de deelnemers om te zien. De ploegleiders blijven fanatiek en rijden op het scherpst van de snede. Niemand wil zich laten kennen en rijden wat ze waard zijn. Een ploegleider ging zo scherp langs de pylonen dat je je hart vast hield. Toen de ploegleider die al jaren mee doet het parcours reed werd er geroepen; Hier rijdt jaren ervaring kom op, je kan het. De winnaar van deze rit was een oude bekende, heeft al vaker gewonnen, zeer verdiend gewoon.

Even later zit er een deelneemster verdrietig aan de kant, als ik vraag wat er is geeft ze aan gevallen en laat een wondje zien. Snel naar de EHBO voor controle en een pleister, en zoals wij allen weten een pleister heelt alle wonden. En dan is ook deze dag voorbij en is het tijd voor de prijsuitreiking. Een ploegleider heeft de medaille in haar hand en zegt ik wil hem wel voor mij zelf, de dames van de wijkraad wilde haar wel het adres geven waar ze deze kon kopen, medaille moest terug.

Vandaag alle weersomstandigheden gehad, regen zon en op het laatst wind. Dat betekende dat we de partytentpalen stevig vast moesten houden om wegwaaien te voorkomen tijdens de prijsuitreiking. Eerst werd de ploegleider die gewonnen had naar voren gehaald en deze kreeg een prachtige prijs, hierna kregen de deelnemers uit de verschillende categorieën die net niet boven aan staan die prachtige medaille. Bijna groter en zwaarder dan de deelnemer zelf maar o zo verdiend want wat doen zij allemaal hun stinkende best. Morgen weer nieuwe rondes en kansen om hoger te kunnen komen in het klassement.

En denk erom: Wie s’ nachts vist moet overdag zijn netten drogen. Dus dat wordt voor allemaal op tijd naar bed en goed slapen zodat je weer uitgerust de dag van morgen gaat beleven

 

No Comments

Post a Comment